برای نهال سحابی..
درد هایت به کجای این دنیا بر خورد؟
باید حتما بروی تا ساز ها و سوز ها کوک شوند؟
شعر ها شیون کنند های...های...؟
پنج شنبه ها بگریند زار زار...؟
نه...نهال !
حکایت ما حکایت نوشداروهاست
رسم ما رسم نا مردیهاست...
ما آنقدر پوچ شده ایم...که نهال ها را پیش از سایه دهی شان دفن می کنیم...
و بعد...آنجا را آب می دهیم....آب...
+ نوشته شده در یکشنبه دهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 11:3 توسط بابک کامکار
|